De Stichting Somalische Nederlandse Culturele Associaties (SONECA), is een zelforganisatie van de Somalische Vluchtelingen. SONECA is opgericht in 1993. Toen kwamen veel Somalische vluchtelingen in Nederland. De reden van de oprichting was om de Somalische vluchtelingen in Nederland de weg te wijzen. De meeste Somaliërs in Den Haag is toegelaten tot Nederland als vluchteling en is inmiddels grotendeels geneutraliseerd tot Nederlanders. Dit betekent dat ze mogen werken en zich in Nederland kunnen vestigen.

Volgens de gemeente Den Haag vormen de Somaliërs net zoals andere vluchtelingen groep, een kwetsbare groep. Ze behoren immers tot een groep mensen die tot in een achterstand positie verkeert op het gebied van sociaal -economisch, taalbeheersing en participatie binnen de bredere samenleving. Hier komt nog bij dat de huidige Nederlandse maatschappij aan individuen steeds meer eisen stelt. Van nieuwkomers (en dus ook van vluchtelingen) wordt verwacht dat zij actief deelnemen aan het maatschappelijke verkeer, zoals onderwijs, arbeid, veiligheid enz. Ook de huidige politieke situatie in onze samenleving participatie en betrokkenheid op tal van gebied. Zo moeten etnische minderheden, waaronder de Somaliërs, actiever deelnemen aan de samenleving waarvan zij een onderdeel van vormen: De Nederlandse samenleving. Aan de kant van de Somaliërs is ook de wil en de bereidheid aanwezig om volwaardige burgers te worden van de Nederlandse maatschappij. Geconstateerd kan worden dat bij een grote groep (Nederlandse) Somaliërs tot op heden de gereedschappen ontbreken om zelfstandig en zelfredzaam te zijn in deze vaak ingewikkelde maatschappij. Reden waarom SONECA het initiatief heeft genomen om de hef in eigen hand te nemen en haar gemeenschap helpt te participeren. De visie bestaat dat de succesvolle (Nederlandse) Somaliërs binnen de grenzen van Den Haag en haar omgeving bijdrage moeten leveren om landgenoten in Nederland redzamer te maken. Sinds de oprichting in 1993 van de vereniging zijn er veel successen geboekt. In de merendeel van andere gemeenten in Nederland verloopt het tot stand brengen van een gezamenlijke Somalische zelforganisatie meestal problematisch en zijn er tal van knelpunten. Men heeft vaak met visieverschillen te kampen of er vormt “het clan-denken-systeem” een onoplosbaar knelpunt. Kortshalve kan er gezegd worden dat het SONECA gelukt is om de (Nederlandse) Somaliërs woonachtig in Den Haag en omgeving te mobiliseren, activeren en samen te laten participeren. Naast deze vooruitgangen heeft SONECA zich ook bewezen als volwaardige hulp/dienstverlenende organisatie en heeft het kunnen realiseren dat ze een aanspreekpunt vormt voor veel instanties, vaak hulpverlenende instantie zoals vluchtelingenwerk, huisartsen en gezondheidscentra. Dikwijls wordt SONECA benaderd door instanties buiten Den Haag om problemen tussen de desbetreffende partijen en de (Nederlandse) Somaliërs te bemiddelen. Verder is het SONECA in de loop der jaren steeds beter gelukt om vooral haar achterban te mobiliseren om actief betrokken te raken in het Nederlandse maatschappelijke verkeer. Zo heeft SONECA 2002 in samenwerking met Universitiet Nijmegen, een onderzoek verricht waar Somalische ouders in Den Haag Ondanks deze successen, concludeert SONECA dat er nog steeds werk aan de winkel is. Vooral onder volwassen Somaliërs, in het bijzonder vrouwen, moet er nog veel gebeuren voordat ze binnen alle facetten van de samenleving volwaardig kunnen participeren. Hierbij neemt SONECA stellig dat vrouwen zoals een oud Somalische spreekwoord zegt:‘ vrouwen zijn het fundament van de samenleving’. Hiernaast zal SONECA zich in het komend jaren ook richten aan de volgende subgroepen: jongeren, ouderen en Somalische dak- en thuislozen.